Taco to jedno z pierwszych słów które przywodzą na myśl Meksyk. Obok tortilli, tequili, kaktusów, to jeden z ważniejszych symboli Meksyku.

W świecie języka hiszpańskiego, słowo taco ma prawie 40 znaczeń lub źródeł. Słowo to pochodzi z nahuatl, tak jak mole i atole lub awokado i pomidory i wiele innych.

Niektórzy badacze uważają, że słowo taco powstało prawdopodobnie od słowa „itacate” czyli „jedzenie przygotowane na wynos”.
Z drugiej strony mamy następujące słowa:
1. „Tlaco”, które również wywodzi się z nahuatl, od słowa „tlahcol” co oznacza „pół” lub „środek”, a odnosi się do jednej z faz księżyca.
2. „Tlacocoa”: w środku lub następujący
3. Miasto Tlacotalpan, Veracruz. Znajduje się na lewym brzegu rzeki Papaloapan, jest częścią regionu Costa de Sotavento. Tlacotalpan należał do terytorium Totonaków w XII wieku, pierwsi mieszkańcy osiedlili się tam w 900 AD. Nazwa miasta oznacza „między wodami”.
4. Tlaco, waluta Nowej Hiszpanii o wartości 1/8 Srebrnego Reala, były bite w miedzi, innych metalach, a czasem nawet wyrabiane z drewna.

Inne źródła spekulują, że taco jest pochodzenia europejskiego. Nowy słownik języka hiszpańskiego wspomniał znaczenie słowa taco -przekąska, która towarzyszy zwykle piciu wina (poza godzinami głównych posiłków). Serafin E. Calderon w 1847, w pracy zatytułowanej „Sceny Andaluzji”, napisał: „Weź ten kielich i to taco.” Odnosił się jednak do hiszpańskich przekąsek zwanych tapas.

Tak więc, korzystanie z tortilli jako „opakowania” do jedzenia jest 100% prekolumbijskie, ale starożytnym Meksykanom nie było znane pod tą nazwą.

Administracyjne potwierdzenie nazwy „taco” to rok 1918, w którym konstytucyjny rząd Meksyku przyznał sporą liczba licencji, przekształcając nieformalne taquerias w mające trochę bardziej formalny charakter restauracje i jadłodajnie (bary).

Warto również podkreślić, że tacos robi się tylko z tortillą kukurydzianą.

posted by molino on mar 9

Po długiej przerwie w dodawaniu nowych postów witamy w Nowym Roku i życzymy wszystkiego najlepszego. Na początek gorące meksykańskie Tacos po pastersku.

Składniki
30 tortilli
4 kg wieprzowiny (może być cielęcina)

Ananas do smaku
Liście kolendry
Cebula do smaku
2 cytryny lub 3 -4 limonki

Marynata
20 papryk chili guajillo lub 8 papryk cascabel (obrać z pestek i usunąć żyły)
2 papryki suszone chipotle (mogą być z zalewy z puszki) lub 4 papryki ancho (usunąć żyły)
po 1 szczypcie pieprzu, oregano i kminu rzymskiego
1 łyżka soli
1 filiżanka soku ananasowego
½ filiżanki octu lub ¼ filiżanki octu jabłkowego
2 ząbki czosnku

Ewentualnie:
Kawałek cynamonu
6 ziarenek pieprzu
5 goździków
4 łyżki przyprawy „achiote”


Sposób przygotowania
Ugotować suszone papryki (gotować ok. 20 min., do miękkości). Chile chipotle ugotować tylko wtedy, gdy jest to papryka suszona (jeśli w zalewie z puszki to nie gotować). Zmielić na gładki sos, w razie potrzeby przecedzić, by usunąć twarde skórki.

Mięso wymyć, pokroić w cieniuteńkie plastry (najcieniej jak się da), włożyć do marynaty na noc. Następnego dnia można usmażyć na dwa sposoby: nadziać na opiekacz do kebabu lub pokroić na paseczki i usmażyć na patelni.

Podawać mięso na przesmażonej na oleju tortilli (szybkie przesmażenie na małej ilości oleju), z posiekaną drobniutko cebulką, zieloną kolendrą i cytryną. Można dodać ananasa.

posted by molino on sty 1

Pues aquí va la receta que muchos desean saber y conocer, importante en la dieta de los mexicanos :) Feliz Año Nuevo!!

Ingredientes

Para 30 tacos de tortilla normal
4 kilos de carne de cerdo
30 tortillas de maíz

piña, cebolla, cilantro, limones al gusto

Para el adobo
20 chiles guajillo desvenados (pequeños) o 8 chiles cascabel (guajillo grande) desvenados
2 chiles chipotles secos (o en vinagre) o 4 chiles anchos desvenados
1 pizca de pimienta, orégano y comino (el comino mexicano se puede encontrar en Polonia y barato)
1 cucharada de sal
1 taza de jugo de piña
½ taza de vinagre blanco o ¼ taza de vinagre de manzana
2 dientes de ajo

Opcional:

Un trocito de canela
6 bolitas de pimienta
5 clavos de olor
4 cucharadas de achiote

Modo de preparar

El adobo
Hervir los chiles hasta que estén blandos(20 min. aprox.) no cocer los chipotles si son de lata. Moler todo.

Modo de preparar la carne
Cortar lo mas delgado posible la carne y hundirla en el adobo. Dejarla marinar para el día siguiente.

Poner la carne en el trompo.
Freír un poco la tortilla en la grasa que cae del trompo (esto realza el sabor). Cortar la carne y acompañarla con pedacitos de piña, cebolla finamente picada y salsas.

En sartén
Picar la carne y después freír la tortilla junto con la carne. Servir en tacos con pedacitos de piña, cebolla finamente picada y salsas.

posted by molino on gru 31

Składniki

1 jajko
5-7 tortilli
7 plasterków sera żółtego
sól, pieprz, mielona papryka ostra
olej do smażenia

Sposób przygotowania

Rozkłócić jajko z solą, pieprzem lub papryką. Odgrzać króciutko tortille na comal-u, włożyć plasterek sera, złożyć na pół w taco, zamoczyć quesadille w jajku. Smażyć na oleju lub oliwie.

Podawać z przesmażoną fasolką, kiełbasą na gorąco, serem i pomidorem, sosem zielonym lub czerwonym, ryżem, panierowanym kotletem.

posted by molino on maj 22

Jeśli zapytasz Polaka, co mu się kojarzy z kuchnią meksykańską powie pewnie: „fasola, chili, kukurydza.” Nie jest łatwo definiować kuchnię meksykańską, nawet Meksykanie mają z tym kłopot, przede wszystkim dlatego, że kuchnia meksykańska jest bardzo zróżnicowana, w zależności od regionu i bogata w różne smaki. Ale na pewno jest to o wiele trudniejsze w Polsce, gdzie w restauracjach podaje się tak zwane dania „kuchni meksykańskiej” – nazwane tak tylko dlatego, że przez przypadek zawierają fasolę, dużo soli i ostrej papryki, lub dlatego, że szef kuchni uznał, że tak będzie lepiej. W najlepszym przypadku w restauracji serwuje się dania oparte na przepisach kuchni Tex-Mex.

Kto nie słyszał o czekoladzie na gorąco z chili, lub sałatce z fasoli i kukurydzy w puszce? W Meksyku prawdopodobnie nie słyszeli, a tylko w niektórych regionach jest popularna kuchnia Tex-Mex, ale w Polsce dalej utrzymują się stereotypy.

Pewne jest, że podstawą kuchni meksykańskiej jest tortilla kukurydziana.

Ale proszę mi pokazać co najmniej jedną restaurację gdzie do talerza ryżu, mięsa i fasoli dostaje się koszyk wypełniony ciepłymi tortillami. Do tej pory nie udało mi się takiego miejsca znaleźć (ha, są miejsca, gdzie zawsze możesz dokupić dodatkowe tortille-np. 3 szt. za 9 zł).

Dla Meksykan za granicą tortilla urasta do rangi fetysza (cytując wieszcza: „Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, Kto cię stracił”). Jako że tortille wykorzystuje się w tylu potrawach , pozbawiony tortilli Meksykanin jest praktycznie pozbawiony swojego ukochanego jedzenia.

Dlatego warto porozmawiać o tortilli, chlebie Azteków.  A mówić można by dużo: o historii, rodzajach tortilli (kukurydziana, pszenna- „fast food” i tzw. Metyski, z kukurydzy i mąki pszennej), sposobach odgrzewania,  jak rozpoznać dobrą tortillę, jak jej używać, itd. Skoncentrujmy się na razie na czterech aspektach: właściwości, cechy oryginalnej tortilli kukurydzianej, sposób odgrzewania, jak trzymać odgrzane tortille , by nie wystygły i nie wyschły.

Właściwości.
Tortilla z kukurydzy z pełnego przemiału dostarcza wiele składników odżywczych niezbędnych w codziennej diecie. Jest to pożywienie wysokiej jakości, bardzo dietetyczne, BEZ GLUTENU i CHOLESTEROLU. Tortilla jest bogata w węglowodany, wapń, błonnik i potas, zawiera więcej niż połowę  nienasyconych kwasów tłuszczowych, ma bardzo niską zawartość sodu (w porównaniu z kromką chleba, chleb pełnoziarnisty zawiera 500 mg sodu, a 2 tortille- około 25 mg).

Cechy oryginalnej tortilli kukurydzianej:
1. Ma charakterystyczny zapach i smak kukurydzy, nie powinna przypominać w smaku  tektury lub plastiku, co często zdarza się tortillom nafaszerowanym sztucznymi dodatkami. Jej smak jest neutralny, można ją więc łatwo łączyć ze składnikami o słonym, kwaśnym, ostrym smaku, a nawet ze słodkim, choć dla Meksykan to „świętokradztwo”. W Polsce od niedawna jest jedna firma, która oferuje tortille o takich właściwościach.

2. Tradycyjna tortilla najczęściej używana w Meksyku ma ok. 15 cm średnicy, ale do różnych dań używa się tortilli o średnicy od 12 do 20 cm.  Jej kolor zależy od koloru kukurydzy (w Meksyku najpopularniejsza jest biała kukurydza, ale jest i żółta, a wreszcie czarna i fioletowa).  Na tortilli robionej z całego ziarna widać charakterystyczne ciemne punkciki i włókienka, to włókna z okrywy nasiennej, które zawierają duże ilości błonnika. Niekiedy pojawiają się twardsze grudki- to zarodek, najtwardsza, ale i też najbogatsza w mikroelementy część ziarna.

3. Tortilla jest miękka (nie twarda jak podeszwa) i elastyczna (można ją wyginać bez łamania), ale TYLKO po ogrzaniu. Dobrze odgrzana tortilla (lub  świeżo wypieczona) ma na powierzchni małe pęcherzyki.
Bardzo ważne! Tortille je się tylko ciepłe!

Odgrzewanie tortilli

Tortilla ma dwie strony- jedna – ta widoczna na zdjęciu -to brzuszek. Tę stronę odgrzewamy zawsze pierwszą, kładziemy ją na płycie.

Do odgrzewania tortilli używa się płyty, podkładki z blachy, patelni do smażenia bez tłuszczu (lub specjalnej płyty- komal).

Miejsce lub naczynie do odgrzewania musi być bardzo gorące. Aby sprawdzić czy już jest wystarczająco nagrzane można rzucić kilka kropli wody, jeśli tworzą się małe kulki, to jest gotowe do odgrzewania tortilli.

Jeśli odgrzejemy tortillę w zbyt małej temperaturze lub za długo, lub po odgrzaniu nie zawiniemy jej (lub nie zjemy od razu), to traci ona wilgotność i elastyczność, staje się twarda i krucha.

Proces:
Po nagrzaniu płyty, naczynia lub patelni, kładziemy tortillę „brzuszkiem” na płycie na kilka sekund. Widać jak tortilla staje się płaska i elastyczna, zanim rozłoży się kompletnie płasko, trzeba ją obrócić. Kiedy pojawią się pęcherzyki, tortilla jest gotowa do spożycia jako dodatek do dania głównego lub aby zawinąć w nią inne składniki.

Jeśli tortilla jest zbyt wykrzywiona (i nie można jej położyć na ” brzuszku”) najpierw trzeba ją odgrzać z drugiej strony.

Zaleca się, by zawsze składać taco lub zawijać tortillę (np. na enchilady) „brzuszkiem” do wierzchu, ta strona lepiej zachowuje wilgotność i w późniejszej obróbce nie powoduje pękania lub brzydkiego odmakania kawałeczków tortilli.

Aby tortille utrzymywały temperaturę trzeba je od razu po odgrzaniu umieścić w specjalnym pojemniku (tascal – koszyk lub pojemnik ze styropianu, z serwetką) albo zawinąć w folię aluminiową, serwetkę, umieścić w plastikowym  lub styropianowym pojemniku.

Jeśli z jakiegoś powodu tortille wyschną, można ich ponownie użyć: do zup, tostad lub totopos(nachos).

posted by molino on mar 3

Si le preguntas a un polaco que es comida mexicana te va a decir: “frijoles, chile, maíz”.  Hablar de la comida mexicana no es fácil, ni para un mexicano, dado que la cocina mexicana es muy variada dependiendo de la región y abunda en sabores.  Pero seguramente es mucho mas difícil en Polonia donde los restaurantes sirven la tal llamada “comida mexicana” – nombrada así, solo porque de casualidad lleva frijoles, o mucha sal y chiles, o porque al chef se le ocurrió llamar un plato así, o en el mejor de los casos, se basan en las recetas Tex-Mex. ¿Quién no ha escuchado de la bebida de chocolate con chile, o ensaladas con frijoles y maíz de lata? Pues en México seguramente no se escucha, y solamente en algunas regiones es popular la comida TEX- MEX, pero en Polonia se siguen manteniendo los estereotipos.

Lo que si es cierto, es que la base de la comida mexicana, es la tortilla de maíz.

Pero por favor, muéstrenme por lo menos un restaurante, donde con un plato de arroz, carne y frijoles se sirva un tortillero lleno de tortillas calientitas. Yo hasta ahora no he escuchado de algo así.

Pues creo que es conveniente hablar de la tortilla, el pan del pueblo azteca.

Para los mexicanos fuera del país,  se vuelve aún más importante (nadie sabe lo que tiene hasta que lo ve perdido) dado que se usa en  tantos platillos, que prácticamente sin ellas, se quedaría sin su rica variedad. Pero es importante saber darle su uso adecuado.

Pero no es tan fácil hablar de este manjar, ya que hay muchos aspectos de que hablar: histórico, tipos de tortilla (maíz,  harina -el “fast food” y las mestizas que están hechas con masa de maíz y harina de trigo), como calentarla, como saber si es una buena tortilla de maíz, su sabor, como usarla, etc.

Por ahora mencionaré solo 4: propiedades, características de las tortillas originales de maíz, como calentarlas y como mantenerlas calientes.

La tortilla de maíz aporta muchos nutrientes a la dieta, se le considera de excelente calidad, muy dietético y SIN GLUTEN NI COLESTEROL. Tiene un alto contenido en hidratos de carbono, es rica en calcio, fibra y potasio, contiene más que la mitad ácidos grasos insaturados y es muy baja en sodio (si lo comparamos con una rebanada de pan integral, este contiene 500 mg de sodio, y 2 tortillas, cerca de 25 mg).

Las características de una buena tortilla de maíz, como la de México:

1.  Tiene un olor y sabor característico a maíz, nunca a cartón o plástico. Su sabor es neutral, por lo cual se puede combinar con dulce (los mexicanos dirían “sacrilegio” pero a los polacos les encanta esta combinación), salado, ácido y picante (de momento se puede encontrar solo una tortilla en Polonia que cumple con estas características).

2. Su forma tradicional es de aprox. 15 cm de diámetro y su color depende del color del maíz (blanco es el más común, después le sigue el amarillo y por ultimo negro, violeta), pero existen diferentes tamaños que van desde 12 hasta 20 cm para diferentes usos.

3. La tortilla es suave (no dura como “huarache”) y elástica (se puede doblar sin romperse) pero esto es DESPUÉS DE CALENTARLA y cuando se calienta se infla creando pequeñas burbujitas (punto de suavidad y elasticidad).

Es muy importante saber que la tortilla se come caliente y nunca fría.

Instrucciones de calentar las tortillas

Herramientas:

placa de acero, en un sartén o comal plano.

Para calentar:

Esto es muy importante tomar en cuenta las 2 caras de la tortillas (la panza, llamada así por que al calentar es la que se infla y va siempre hacia fuera en las comidas).

Proceso:

1. Calentar al máximo la placa de acero, sartén o comal, cuando ya esta listo se comprueba fácilmente echándole unas cuantas gotas de agua, si las gotitas se hacen pequeñas pelotitas de agua, ya esta preparado para calentar las tortillas, después se le baja el fuego para que no se quemen, sólo si es necesario.

2. Colocar la tortilla con la panza hacia abajo unos segundos, se empezara a poner plana y se verá que se pone un poco suave, antes de ponerse completamente plana se voltea la tortilla y cuando empiecen a crecer pequeñas burbujitas es cuando estará la tortilla lista para comer, o preparada para agregar lo que deseamos (si no se prepara bien o se pone la tortilla antes de este tiempo, hace que pierda la humedad y se endurezca quedando sin elasticidad).

Si esta demasiado curveada la tortilla se coloca primero el lado de la tortilla que pueda tocar su centro con la placa metálica,

Mantenerlas calientes:

Colocarlas en un tortillero o tascal (puede ser una servilleta dentro de una bolsa de plástico, o servilleta dentro de papel aluminio, un tortillero de unicel (hielo seco).

Si por algún motivo se quedara la tortilla afuera y se pusiera dura, se puede dar aún uso: para sopas, tostadas o totopos (nachos).

posted by molino on lut 27

Salsa de chile y tomate asado, de molcajete

Ingredientes
4 jitomates
1 cebolla mediana
2 jalapeños verdes (chiles picantes – en Polonia lo que puedan conseguir)
5-10 ramitas de cilantro
sal
opcionalmente un diente de ajo

Modo de preparar
Los jitomates y los chiles ya lavados se ponen en el comal caliente, se asan de todos los lados, para que la cáscara quede doradita, café, pero no negra (por que el chile quemado amarga). El método que empleamos nosotros para tostar los tomates (los chiles son más fáciles) es usar las pinzas y sostener el tomate para que se dore de todos lados.

Después se le quita el pellejito tanto del chile como del tomate, se agregan al molcajete y se van moliendo junto con el resto de ingredientes, se le agrega la sal y se mezcla bien.

posted by molino on sty 11

Salsa pico de gallo/ bandera/ roja/ mexicana

Ingredientes
4 jitomates
1 cebolla mediana
2 jalapeños verdes (chiles picantes – en Polonia lo que puedan conseguir)
5-10 ramitas de cilantro
sal
pizca de azúcar (opcional)

Picar finito la cebolla, el cilantro y el chile, cortar los jitomates en cuadritos de más o menos 1×1 cm. Agregar  la sal y el azúcar. Mezclar bien.

Esta salsa se puede poner en frascos pasteurizados, cerrar bien los frascos con tapas nuevas y dejarlos pasteurizando por unos 15 min. Aguantan todo el invierno.

Nota:  El jitomate o tomate, que por cierto es una fruta, provino de la capital del imperio azteca, su nombre proviene del náhuatl xitomatl, „fruto con ombligo”.

posted by molino on sty 5

Salsa roja (vel. bandera, vel. casera, vel. pico de gallo)// Salsa czerwona (vel. flaga, vel. domowa, vel. dziób koguta)

Nazw wiele, sos jeden a smaków tyle ile gospodyń w Meksyku…

Najpierw wytłumaczyć należy nazwę.

Flaga meksykańska ma trzy kolory: rojo, blanco, verde – czerwony, biały i zielony. Tak jak ta salsa. I choć nie lubię naleciałości obcojęzycznych (czyt. anglojęzycznych) to utrzymajmy nazwę salsa, bo sos kojarzy mi się z polskim, zawiesistym sosem gulaszowym i jakoś nie mogę tego obrazu zetrzeć.

A ta salsa jest leciutka i świeża, jak surówka.

Z pozostałych nazw dwie są oczywiste, ale dziób koguta … Hmm trzeba troszkę znać hiszpański, aby zrozumieć tę grę słów.

Po pierwsze pikantny smak w Meksyku ma tak dużo stopni i jest tak charakterystyczny, że doczekał się wielu określeń. Aby porównanie było czytelne, wystarczy wyobrazić sobie, że o tym, jak coś jest ostre można w Meksyku opowiadać tak, jak w Polsce o wędlinach: szynkach, baleronach, polędwicach, frankfurterkach, krakowskich podsuszanych, myśliwskich, zwyczajnych, wiejskich, itd, itp. (podczas gdy przeciętny Meksykanin wie, że jest kiełbasa i szynka).

Jednym z określeń na to, że coś jest pikantne czyli piecze, pali jest czasownik picar.

picar (wg słownika Wydawnictwa HaraldG (autorzy: Abel A. Murcia Soriano, Katarzyna Mołoniewicz) v t (po)siekać, drobno (po)kroić; przegryźć, zakąsić; (u)kłuć; (u)gryźć, ukąsić; (u)dziobać; p o t. dokuczać; v i piec, szczypać, swędzić; p o t. dać się nabrać, wpaść w pułapkę; przypiekać, grzać;

Dlatego w nazwie salsy użyto słowa „pico” –dziób koguta, który dziobie, idąc dalej za grą słów, homonimy pica- dziobie i pica – piecze, szczypie, a salsa powinna być ostra i „dziobać”.

Salsa dziób koguta

Składniki
4 pomidory
1 średnia cebula
2 zielone jalapeño (papryki pikantne – w naszych warunkach, musi być czerwona czuszka bądź inna paląca)
kilka (5-10) gałązek kolendry
sól
szczypta cukru (niekoniecznie)

Posiekać drobniuteńko cebulkę, kolendrę i paprykę, pomidory pokroić w kostkę.

Wymieszać z solą i cukrem.

Taki sos można wczesną jesienią zapasteryzować, trzyma się całą zimę.

CIEKAWOSTKA:
Pomidory pochodzą z imperium Azteckiego, są owocami, a ich nazwa pochodzi z języka nahuatl- xitomatl i znaczy owoc z pępkiem.

posted by molino on sty 5

na 1 porcję:
4-5 tortilli kukurydzianych
5-8 łyżek fasolki przesmażanej
1-2 łyżki śmietany
2-3liście sałaty rzymskiej
olej do smażenia

Podgrzać tortille na płycie.
Zawinąć łyżkę lub dwie ciepłej fasolki przesmażanej (zrobić rurkę lub taco). Przesmażyć z nadzieniem na oleju, odsączyć.
Podawać ze śmietaną oraz liśćmi sałaty rzymskiej.

posted by molino on paź 27


Fatal error: Call to undefined function body_out() in /wp-content/themes/cooking-blog-theme/archive.php on line 72